The Conjugator
English verb conjugation
TO KEN

Regular verb: ken - kened - kened

Indicative

Present

Present continuous

Preterite

Preterite continuous

I ken
you ken
he kens
we ken
you ken
they ken
I'm kening
you're kening
he's kening
we're kening
you're kening
they're kening
I kened
you kened
he kened
we kened
you kened
they kened
I was kening
you were kening
he was kening
we were kening
you were kening
they were kening

Present perfect

Present perfect continuous

Pluperfect

Pluperfect continuous

I've kened
you've kened
he's kened
we've kened
you've kened
they've kened
I've been kening
you've been kening
he's been kening
we've been kening
you've been kening
they've been kening
I'd kened
you'd kened
he'd kened
we'd kened
you'd kened
they'd kened
I'd been kening
you'd been kening
he'd been kening
we'd been kening
you'd been kening
they'd been kening

Future

Future continuous

Future perfect

Future perfect continuous

I'll ken
you'll ken
he'll ken
we'll ken
you'll ken
they'll ken
I'll be kening
you'll be kening
he'll be kening
we'll be kening
you'll be kening
they'll be kening
I'll have kened
you'll have kened
he'll have kened
we'll have kened
you'll have kened
they'll have kened
I'll have been kening
you'll have been kening
he'll have been kening
we'll have been kening
you'll have been kening
they'll have been kening

Conditional

Present

Present continuous

Past

Past continuous

I'd ken
you'd ken
he'd ken
we'd ken
you'd ken
they'd ken
I'd be kening
you'd be kening
he'd be kening
we'd be kening
you'd be kening
they'd be kening
I'd have kened
you'd have kened
he'd have kened
we'd have kened
you'd have kened
they'd have kened
I'd have been kening
you'd have been kening
he'd have been kening
we'd have been kening
you'd have been kening
they'd have been kening

Infinitive

Imperative

Infinitive

 

Imperative

 

to ken ken
Let's ken
ken
 

Participle

Present

Past

 

 

keningkened